تازه ترین اختراعات دنیا

با ما تازه ترین ها را تجربه کنید
Bookmark || || RSS

می گویند که در قرن بیست و یکم، هیچ گاه نباید گفت «غیر ممکن است». در این دنیای تکنولوژی و علم و صنعت که هر روز اختراعی جدید به ثبت می رسد و «غیر ممکنی» به ممکن تبدیل می گردد، باید انتظار هر نوآوری جدیدی را داشت. در صنعت هوا فضا، این نوآوری این بار، X-29 است.  هواپیمای X-29 طرح نامعمول بال رو به جلو X-29 شبیه به هواپیمایی است که تقریباً به عقب پرواز می کند. اما اشتباه نکنید! چنین نیست. این هواپیما، از بال های رو به جلو بهره می جوید. اندیشه هواپیماهایی با بال های رو به جلو، از سال های جنگ جهانی دوم در ذهن طراحان هواپیمایی نقش بسته بود، اما محدودیت های سازه ای اجازه ساخت چنین هواپیمایی را نمی داد. بال های چنین هواپیمایی می بایست به اندازه کافی قدرتمند باشند که نیروی عظیم ناشی از جلوگرایی و مقاومت بال ها در برابر هوا را با آن سرعت، خنثی کنند. حتی آلمانی ها، هواپیمایی با بال های رو به جلو با نام Ju-287 طراحی کردند که در آن زمان به دلیل عدم وجود مواد کامپوزیتی و فناوری لازم برای به کارگیری آن ها در چنین هواپیمایی، این طرح شکست خورد. اما این طرح جالب، تا سال ها به فراموشی سپرده شد. در در اویل دهه 80، محققان مرکز هوافضایی شرکت ناسا، به تدریج حیاتی دوباره به این تفکر بخشیده و هواپیمایی را با نام X-29 متولد ساختند.  عبور بهتر هوا به شکل همگرا از روی بال ها هواپیمای X-29 یک هواپیما مانند تمام هواپیماهای نسل چهارم بود و شباهت های فراوانی میان این هواپیما و هواپیما های معمولی دیگر دیده می شد، اما آنچه که این هواپیما را از دیگر هواپیما ها متمایز می کرد، طراح خاص بال های رو به جلوی آن بود. طرح بال رو به جلو با ترکیب بالچه هایی در جلو یا همان کانارد ها، وسیله ای بود که بنا بر انتظار محققان ناسا، می بایست قدرتی خاص در انجام مانور در سرعت های بالا و اکثراً مافوق صوت، برای هواپیما به ارمغان آورد. از هواپیمای X-29، تنها دو فروند با نام های شماره یک و شماره دو توسط شرکت گرومن ساخته شد. هواپیمای شماره یک، نخستین پروازش را در 14 دسامبر 1984 و هواپیمای شمارهنخستین پروازش را در 23 می 1989 انجام داد.   هواپیمای X-29 شماره دو در زاویه حمله بسیار بالا حال ببینیم رمز مانورپذیری بالای این جنگنده در چه بود: اگر به شکل 1 نگاه کنید، می بینید که در هواپیماهای معمولی، هوا پس از رد شدن از روی بال ها تمایل به واگرایی دارد، یعنی در قسمت پشت هواپیما به راحتی پخش می شود. در حالی که در هواپیمای X-29 عکس قضیه صادق است و هوا تمایل به رفتن به سمت ریشه بال دارد. این ویژگی باعث می شود که در مواقعی که هواپیما در حال اوجگیری با زاویه زیاد حمله است، جریان هوا روی بال کاهش آن چنانی نیافته و در نتیجه شهپر ها و دیگر اجزای کنترلی کار خود را به خوبی انجام دهند. اصلی ترین قسمتی که در X-29 وظیفه تنظیم اوج گیری هواپیما را به عهده داشت، کانارد ها یا بالچه های جلوی هواپیما بود. نوآوری دیگر در سطوح کنترلی این هواپیما، فلپ-شهپر ترکیبی این هواپیما یا Flaperons بود. فلپ-شهپرهای این هواپیما، بالچه هایی در لبه فرار این هواپیما بودند که هم در نقش فلپ برای افزایش برا و کمک به عملکرد کاناردها هم در نقش شهپرها برای دور زدن هواپیما عمل می کردند.  در ابتدای طراحی این هواپیما، مهندسان با مشکلاتی نیز مواجه شدند که از جمله آن می توان به عدم پایداری هواپیما در سرعت های زیر صوت اشاره کرد. این مشکل، با افزودن یک پردازنده مخصوص تنظیم عملکرد کاناردها و دیگر سطوح کنترلی که در هر ثانیه، 40 بار به تنظیم دوباره موقعیت کاناردها می پرداخت، رفع شد. هر یک از سه کامپیوتر مخصوصی که در هر لحظه وضعیت پرواز را چک می کردند، خود دارای کامپیوتر های پشتیبان بودند که در صورت بروز اشکال در هریک، کامپیوتر پشتیبان به کار می افتاد و وظیفه کامپیوتر معیوب را بر عهده می گرفت. در طراحی بال های X-29، از طرح بال های فرابحرانی یا Supercritical استفاده شده بود. همانطوری که می دانید، امواج ضربه ای که هنگام پرواز با سرعت صوت به وجود می آیند، باعث ایجاد پسای فراوانی می شوند. بال های فرابحرانی که سطح بالایی صاف تری دارند به تاخیر در ایجاد شدن امواج ضربه ای در سرعت صوت کمک کرده در نتیجه پسای کمتری به هواپیما وارد می شود. هواپیمای شماره دوم نیز پس از تولید، آزمایشات بسیاری را انجام داد. این هواپیما، برای آزمایش مانورپذیری هواپیما در زوایه های حمله یا همان زاویه ی اوجگیری بسیار بالا به کار گرفته شد. نتیجه های این آزمایشات، واقعاً درخشان بود، چرا که هواپیمای شماره دو، توانسته بود که در زاویه حمله 67 درجه نسبت به سطح پرواز معمولی، ویِژگی های آیرودینامیکی خود را کاملاً حفظ کند. برای درک بهتر موضوع، خوب است بدانید که بیشترین زاویه حمله ای که هواپیمای توانای F-14 تامکت می تواند در آن ویژگی های دینامیکی خود را حفظ نماید، از 37 درجه بیشتر نیست! این ویژگی بسیار عالی هواپیمای X-29 که به مدد طراحی بی نظیر بال های رو به جلو و کاناردهای آن صورت گرفته بود، تحسین همگان را برانگیخت. جالب است که این توانایی فوق العاده، بدون استفاده از فلپ های لبه حمله یا Slat های معمول در اکثر هواپیماهای امروزی یا سیستم های تغییر جهت رانش موتور به دست آمده بود. X-29 در سرعت های مافوق صوت، یک اعجوبه بود، چرا که کاهش فوق العاده پسا به لطف استفاده از بال های جلوگرا، کنترل پذیری فوق العاده با استفاده از کاناردهای بی نظیر آن و قابلیت رسیدن به 67 درجه زاویه حمله بدون از دست دادن نیروی برا واقعاً از این هواپیما یک پرنده بی همتا ساخته بود.

هواپیمای X-29 یک هواپیمای تک سرنشینه است که دارای طولی معادل 14 متر و دهنه بال 8 متر است. هر دو نمونه تولید شده از X-29، به یک موتور توربوفن F404-GE-400 تجهیز شده بودند که توانایی لازم را برای انجام تست های مختلف بر روی هواپیما را فراهم می کرد. بال های این هواپیما به طور عمده ای از مواد کامپوزیتی ساخته شده اند که استحکام و سبکی وزن آن ها در این کاربرد مورد نظر است. تنها تفاوت میان نمونه شماره یک و نمونه شماره دو، وجود یک چتر کاهنده سرعت در انتهای دم هواپیمای شماره دو است که این هواپیما را از نمونه اول متمایز می سازد. سازه اصلی هواپیما نیز از آلیاژ آلومینیوم و تیتانیوم ساخته شده است که مقاومتی عالی برای رژیم های مختلف پرواز را فراهم می آورد. طراحی این هواپیما و البته موفقیت آن، وعده ای به طراحان آینده برای طراحی هواپیماهایی با قابلیت های چشمگیر بود. الهام های طرح بال های این هواپیما، به خوبی در بال های ذوزنقه ای هواپیمای نوین F-22 و بال های جلوگرای هواپیمای سوخو 47 روسی مشخص است که گشایش فصل تازه ای را در طراحی هواپیمایی نوید می دهد.




 

اولین پرواز تجاری ایرباسA380 - بزرگ‌ترین هواپیمای مسافربری جهان - انجام شد.
دیگر خبرنگارها و عکاس‌ها محوطه پرواز فرودگاه سیدنی را خالی کرده بودند؛ مراسم استقبال به پایان رسیده بود و حالا رهگذران هم می‌توانستند هنگام عبور از جاده بوتانی در حومه شهر، یک سکان عمودی بسیار بزرگ را ببینند که آرم آبي و طلايي شركت هواپيمايي سنگاپور روی آن به چشم می‌خورد. غول جدید آسمان‌ها بعد از اولین شیفت کاری‌اش در حال استراحت بود.



از همان ابتدای دهه70 میلادی، بوئینگ 747 - بی هیچ ‌رقیبی - به سلطان کلاس هواپیماهای مسافربری پرظرفیت و دورپرواز بدل شد. فکر ساختن یک هواپیمای مسافربری جدید که روی 747 را کم کند، سال‌ها ذهن تمام رقبای بوئینگ را به خودش مشغول کرده بود؛ اما هیچ‌کس جرأت ورود به این بازار حساس را نداشت.



تحقیقات نشان می‌داد در عرصه ساخت هواپیماهایی با گنجایش بیشتر از 500 مسافر، جا فقط و فقط برای یکی از رقبا وجود دارد؛ سرانجام ایرباس در اوایل دهه90 تصمیم گرفت دل به دریا بزند. در سال1994، طراحی جت غول‌پیکر جدید با نام اولیه 3XX شروع شد و پس از 6سال، هيات‌مدیره ایرباس، بودجه‌ای 8/8میلیارد یورويی را برای ساخت هواپیمایی 2 طبقه با ظرفیت بیشتر از 800 نفر و به اسم A380 تصویب کرد.



پس از ماه‌ها حدس و تردید، در ژانویه2005 (دی 1383 كه تقريبا همزمان بود با شروع كار همشهري جوان!) از اولین فروند آن در کارخانه مرکزی ایرباس در تولوز فرانسه پرده‌برداری شد و 3ماه بعد، فرودگاه همین شهر شاهد اولین پرواز آزمایشی A380 بود. از همان زمان، پروازهای آزمایشی زیادی به نقاط مختلف دنیا انجام شد تا سوپرجمبو در فرودگاه‌ها و شرایط جوی و جغرافیایی متنوع تست شود.



ایرباس برای دریافت اولین سفارش‌ها از سوی شرکت‌های هواپیمایی، زیاد معطل نماند؛ فقط یک قلمش اين بود؛ هواپیمایی امارات در سال2003 (یعنی 2سال قبل از اولین پرواز آزمایشی)، قراردادی را برای خرید 43 فروند A380 امضا کرد. تا به امروز هم ایرباس، 165 سفارش از 14 شرکت هواپیمایی دریافت کرده است.

طراحی
ایرباس جدید فعلا در 2مدل فروخته می‌شود؛ 800 - A380 مسافربری است و می‌تواند در هر سفر، 555 نفر را در 3 کلاس یا 853 نفر را در یک کلاس (538 مسافر در طبقه پایین و 315 نفر در طبقه بالا) جابه‌جا کند. برد پرواز این مدل،15هزار و 200کیلومتر است و Fو 800- A380 هم مدل باری هواپیماست و می‌تواند 150 تن بار را تا مسافت10هزارو 400کیلومتر منتقل کند. قرار است در آینده یک مدل دیگر (900 - A380 ) هم به بازار بیاید؛ مدلي که توانایی حمل 960 مسافر را به مقصدهایی دورتر خواهد داشت
.



کابین خلبان و تجهیزات هدایت A380 ، مشابه سایر تولیدات ایرباس است تا به این ترتیب در هزینه‌های آموزش کادر پروازی صرفه‌جویی شود. تربیت خلبان برای هواپیماهای جدید هم جزء هزینه‌های قابل‌توجهی است که شرکت‌های هواپیمایی هنگام تصمیم‌گیری درباره خرید‌های جدیدشان، آنها را در نظر می‌گیرند.

A380 م4موتور دارد و روی آن می‌شود 2 نوع موتور مختلف نصب کرد؛ Trent 900 محصول رولزرویس و GP7000، محصول مشترک جنرال‌الکتریک و پرت‌اند ویتنی. سروصدای کم (طبق استانداردهای جدید هوانوردی) یکی از شاخص‌های مهم براي طراحی A380 بود که هر دوی این موتورها، از پس برآورده کردن آن برمی‌آیند.



همانند ماشین‌های مسابقه (مطلب هفته قبل این صفحه را ببینید)، فیبر‌های کربن و سایر مواد کامپوزیت سبک و مقاوم، به مقادیر فراوان در ساخت بدنه و اجزای A380 ‌ - به خصوص در بال‌ها و سکان‌های آن - به کار رفته‌اند. سبک‌تر درآوردن چنین هواپیمایی، تاثیری اساسی در پایین آوردن میزان مصرف سوخت و افزایش برد آن دارد؛ در همین راستا از مصالح جدیدی مانند آلیاژهای قابل جوشکاری آلومینیوم هم در ساخت A380 استفاده شده است.



ارابه‌های فرود A380 از 22 چرخ تشکیل شده؛ 2 پایه زیر بال، هر یک با 4 چرخ، 2 پایه مرکزی زیر بدنه هر یک با 6 چرخ و 2 چرخ در دماغه هواپیما. به این ترتیب هواپیما می‌تواند یک چرخش 180درجه‌ای را در 5/56متر انجام دهد که 5/3متر از 60متر استاندارد ابعاد فرودگاه‌ها کمتر است.

مثل سایر محصولات ایرباس، قطعات اصلی A380 در 4 کشور فرانسه، انگلستان، آلمان و اسپانیا (که سهامداران اصلی شرکت هستند) تولید می‌شود. سپس این قطعات - بسته به ابعادشان - به روش‌های مختلف (زمینی، دریایی و هوایی)‌ برای مونتاژ نهایی به کارخانه تولوز فرستاده می‌شوند.



تحقیق و توسعه برای شرط‌بندی بزرگ
پنجشنبه گذشته، اولین هواپيماي ايرباس A380 از فرودگاه شانگي سنگاپور به سيدني پرواز کرد و سرانجام بعد از 18ماه تاخیر، استفاده تجاری از این غول 2طبقه شروع شد. مسافران این پرواز خاص، بليت‌هايشان را از یک حراج در eBay خريده بودند (با اين كار مبلغ 9/1ميليون دلار براي مصارف خيريه جمع‌آوري ‌شد).




شروع فعالیت تجاری A380 را می‌شود نشانه اتمام دوره تحقیق و توسعه برای ساخت آن بدانیم و از این به بعد باید تماشا کرد و دید آیا در عمل، آخرین محصول ایرباس به برگ برنده این هواپیماساز اروپایی تبدیل می‌شود یا نه، یک برگ سوخته در شرط‌بندی بزرگ از آب درمي‌آيد. تصميم براي ساخت يك هواپيماي مهم و جديد، همیشه به معني «شرط‌بندي روي شركت» است.

عین این شرایط حدود 4دهه پیش در مورد بوئينگ747 هم وجود داشت؛ همان هواپیمایی كه امروزه A380 ادعای جانشینی آن را دارد. اولين جمبوجت، 38سال پيش وارد سرويس شد. در آن زمان،‌ فشارهاي مالي براي تحقیق و توسعه 747، شركت قدرتمند بوئينگ را تقریبا به زانو درآورده بود اما جهش بزرگی که در ظرفيت و تعداد صندلی‌ها اتفاق افتاد
( 375صندلي در مقايسه با بزرگ‌ترین هواپيماي موجود در آن زمان يعني DC8 مك‌دانل داگلاس با 250صندلي)، اقتصاد پروازهای طولاني را اساسا دگرگون كرد.



شرط‌بندي بوئینگ روي 747، نتیجه‌ای رؤیایی به همراه آورد. بوئينگ747 سال‌ها بی‌رقیب ماند، 1400فروند از آن به فروش رفت و همین، آن را به هواپيمايي با سودآوري بي‌نظير تبدیل کرد.





حالا ايرباس با ساختن A380 نمادي درست كرده تا ذهن مسافران را در تمام جهان تسخير كند. مسئولان ایرباس قبلا اعلام کرده بودند باید 420فروند از غول 2طبقه‌شان بفروشند تا پروژه A380 به نقطه تعادل سود و زيان برسد (هرچند الان مسلما به اين تعداد - به علت تاخیرهای زیاد در توليد انبوه و کاهش ارزش - اضافه شده). در اين صورت A380 را می‌شود به معنای واقعی يك «تغييردهنده بازي» به حساب آورد که بقیه بايد با قوانين جديد آن بازي كنند.



ایرباس در حال عبور از مسيري طولاني و‌ پرفراز و نشيب است و فقط تا به امروز 20ميليارد يورو پای این پروژه ریخته؛ پس چند سال باید صبر کرد تا مقدار اثربخشی این پول مشخص شود. با اين حال برای پیشرفت، راهی جز تحقیق، توسعه و عمل به تحقيقات وجود ندارد.





صدای آسمان، گروه هوافضا: مشتاقان صنعت هوانوردی و مسافرت های هوایی سراسر دنیا بعد از انتظار طولانی شاهد پرده برداری بویئنگ از محصولات جدید خود (۷۸۷دریم لاینر) بودند.

ایرباس هر سال رقابت تنگاتنگی با بوئیگ در زمینه سفارش ساخت هواپیما دارد. گرچه هر دو سازنده هواپیماهای متنوعی از تک-راهرویی گرفته تا هواپیماهای عظیم دارند، اما هواپیماهای آنها همیشه مستقیما در رقابت با یکدیگر نیستند. در عوض برای بردن در رقابت، آنها هواپیماهایی کمی کوچکنر و یا بزرگتر از هواپیماهای رقیب ارائه می‌دهند. بطور مثال A380 کمی بزرگتر از بوئینگ 747 ساخته شده است.
شرکت بوئینگ تا کنون ۶۴۲ سفارش برای این جت دریافت کرده است. اولین شرکتی که جت سفارشی خود را دریافت خواهد کرد شرکت هواپیمایی ژاپنی آل نیپون است و علت قرار گرفتن در صدر این است که ۵۰ سفارش برای این جت ثبت کرده است.
این بوئینگ اولین هواپیمایی است که از سال ۱۹۹۵ یعنی زمانی که بوئینگ اولین پرواز خود را انجام داد به طور کامل از طراحی جدید و متفاوتی نسبت به گذشته برخوردار است.
ساخت این جت جدید برای بوئینگ بسیار مهم بود زیرا باید به محصول جدید ایرباس یعنی A380 پاسخی درخور می داد. البته هواپیمای بسیار پیشرفته ایرباس A380 نیز احتمالا سال ۲۰۱۱ به پرواز در خواهد آمد.
نکته قابل توجه در همین زمینه این است که درحالیکه سفارش دهندگان خرید محصول جدید بوئینگ شرکت های هواپیمایی هستند اما در این بین یکی از بوئینگ های جدید را یک فرد ثروتمند عرب برای استفاده شخصی سفارش داده است.


 



















یکی از موفق ترین اتومبیل ها در مسابقات تورینگ آلمان که به DTM معروف است می رود تا برتری خود را در پیست مسابقات سرعت به طرف جاده ها نیز گسترش دهد. مرسدس CLK DTM AMG  وارث ویژگی های مدل مسابقه ای DTM بوده که فاتح این مسابقات نیز شده و شامل تمامی پارامترهای لازم برای سریعتر رفتن است.

مرسدس CLK طی سال 2003 میلادی در ده مسابقه ای که شرکت کرد در 9 مسابقه به مقام اول دست یافت .

در این مرسدس جدید بسیاری از قسمتهای  بدنه  از مواد سبک وزنی از جنس الیاف کربن منتهی نمونه تقویت شده آن تشکیل شده و بالچه عقب در سرعتهای بالا نیروی عمودی لازم را برای پایداری بوجود می آورد . به طور مثال زمانیکه خودرو با سرعت 200 کیلومتر در ساعت در حال حرکت است میزان نیروی عمودی وارده به اکسل عقب 36 کیلوگرم است.و این را هم باید اظافه کنم که از این خودروی استثنایی فقط 100 دستگاه تولید می شود.

ویژگی ها:

1. پیشرانه هشت سیلندر V شکل سوپر چارجر به حجم 5/5 لیتر ساخت AMG

2. بهبود کیفیت سیستم خنک کنندگی روغن و هوا

3. گیروبکس با کارایی بالا

4. مجموعه کاملا جدید فنر بندی و کمک فنر

5. تایرهای اسپرت ساخت دانلوپ

6. دیسک های ترمز کامپوزیتی بسیار بزرگ

7. طراحی کابین به سبک اتومبیل های مسابقه ای تورینگ

8. نشانگر جدید همراه با درجه دور شمار LED

سایر مشخصات مرسدس CLK DTM AMG :

فاصله دور محور جلو و عقب            2722 میلیمتر

طول کلی                                    4650 میلیمتر

عرض                                         1800 میلیمتر

ارتفاع                                        1360 میلیمتر

وزن                                            1748 کیلوگرم

شتاب از 0 تا 100 کیلومتر               9/3 ثانیه

میانگین مصرف بنزین             7/13 لیتر در صد کیلومتر

 مرسدس CLK DTM AMGمرسدس CLK DTM AMG

 برای ديدن عکس با اندازه واقعی اينجا کليک کنيد                اندازه واقعی عکس اينجا کليک کنيد







سرویس اخبار خارجی ایتنا - به گفته سخنگوی سونی، این شرکت قصد دارد با متوقف ساختن خط تولید تلویزیون‌های تخت، تمرکز بیشتری بر تولید تلویزیون‌های LCD و همچنین تلویزیون‌های OLED داشته باشد.


سونی اعلام کرد که به منظور افزایش رقابت با دیگر شرکت‌های تولیدکننده تلویزیون‌های پلاسما و LCD، تولید تلویزیون‌های تخت را متوقف خواهد کرد.

این شرکت ژاپنی قصد دارد به دنبال کاهش قابل‌ملاحظه خرید تلویزیون‌های تخت، از فوریه 2008 تولید این محصولات را متوقف کند.

به گفته سخنگوی سونی، این شرکت قصد دارد با متوقف ساختن خط تولید تلویزیون‌های تخت، تمرکز بیشتری بر تولید تلویزیون‌های LCD و همچنین تلویزیون‌های OLED داشته باشد.

سونی که هم‌اکنون عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده دستگاه‌های دیجیتالی در آسیا را به خود اختصاص داده است، چندی پیش نخستین تلویزیون OLED را با ضخامت 3 میلی‌متر به نمایش گذاشت.

این تلویزیون 11 اینچی(28 سانتی‌متری) که مصرف انرژی در آن به میزان زیادی کاهش یافته است، 850 پوند قیمت دارد و تصاویر در آن با کیفیت بالاتری پخش می‌شود.

این فناوری در حال حاضر بسیار گران است و با دشواری فراوان تولید می‌شود، اما سونی قصد دارد با تمرکز بیشتر بر آن، فناوری OLED را به صورت گسترده در اختیار مردم بگذارد.

شرکت ژاپنی سونی طی شش ماه قبل از سپتامبر سال جاری، در بخش تولید تلویزیون خود متحمل 60 میلیارد ین(3/526 میلیون دلار) ضرر شد.




 

فرانکفورت شهر تجاری و پر جمعیت آلمان مطابق سنوات گذشته ، امسال نیز پذیرای خیل عظیمی ازمشتاقان صنعت اتومبیل است . نمایشگاه بین المللی خودرو در فرانکفورت که به صورت دو سالانه برگزار می شود امسال بانگاهی متفاوت نسبت به دوره قبلی در سال گذشته آغازشد. نمایشگاه فرانکفورت از یازدهم سپتامبر گشایش یافت و دو روز تنها پذیرای خبرنگاران از سراسر دنیا بود و بعد نوبت به استقبال از عموم مردم رسید. نمایشگاه فرانکفورت که در مرکز نمایشگاهی فرانکفورت به نام IAAبرگزار می شود،در واقع مهم ترین نمایشگاه خودرو اروپا محسوب می شود که در هر دوره از برگزاری آن خودروهای جدیدی در معرض دید عموم قرار می گیرد .

امسال هم نمایشگاه فرانکفورت سرشار از جذابیت ناب برای علاقمندان به خودروهای جدید و به روز دنیا بود. شرکت کنندگان نزدیک به 40 خودروساز از سراسر دنیا در فرانکفورت گرد هم آمده اند و خودروهای جدید خود را به نمایش گذاشته اند .همانطور که انتظار می رود آلمانی ها بیشترین فضا را دراین نمایشگاه به تسخیر خود در آورده اند و محصولات آئودی ،مرسدس بنز ،بی ام و ،فولکس واگن ،پورشه و اوپل به بهترین وجه در معرض قضاوت مردم و کارشناسان قرار دارند. مرسدس بنز یک سالن اختصاصی را به خود اختصاص داده بود و با کانسپت جدید F700نظر بسیاری را به خود جلب کرده بود.مرسدس در دو نیم طبقه محصولات خود را عموما"به رنگ سفید و با پرتویی از نور فلورسانس به معرض نمایش گذاشته بود. بی ام و اما در سالن دیگری به عرضه محصولات خود پرداخته است .این کمپانی بیشتر بر روی خودروهای کم مصرف و با سوخت های جایگزین مانور داده بود.همچنین معرفی مدل جدید X6وx5نظر بسیاری را به خود جلب کرده بود. آئودی نیز با آرایش بسیار زیبای سالن خود به معرفی مدلهای جدید A6 وa4 وr8 پرداخته بود. در کنار آئودی ،فولکس واگن نیز بر روی موتورهای دیزلی جدید و مدلهای EOSوفیتون تاکید فراوانی داشت و برنامه های زیادی برای جلب بازدید کنندگان اختصاص داده بود.بازی های کامپیوتری و شبیه سازهای متعدد زینت بخش سالن فولکس و آئودی بودند. پورشه نیز در نزدیکی غرفه سوپراسپرت هایی چون فراری و مازراتی قرار گرفته و در آنجا مدلهایی از 911،کاین ،کایمان وباکستر را به نمایش گذاشته است . اوپل نیز در سالن شماره 10 فضای زیادی را به خود اختصاص داده است و سعی دارد به خاطر معرفی مدلهای سبز و پاک خود انیده این کمپانی را باری بازدید کنندگان ترسیم کند. فرانسوی ها نیز در فرانکفورت نظر بسیاری را به خود جلب کرده اند .در سالن رنو مدلهای جدید این کمپانی به نام لاگونای 3 ،کولئوس ،توینگوی 2 و از همه جالبتر لاگونای کوپه کانسپت به چشم می آید .رنو یک روز پیش از آغاز نمایشگاه در سالن زیبایی در خارج از فرانکفورت برنامه های آینده خود را اعلام کرد و کارلوس گون مدیرعامل گروه رنو-نیسان به تشریح سیاستهای آتی رنو پرداخت و به سوالات خبرنگاران که از سراسر دنیا در سالن حاضر شده بودند پاسخ داد. پژو نیز با معرفی مدل جدید 308 و نمایش مدلهای 809و 207 و همچنین مدل مفهومی فلوکس نظر بسیاری را به خود جلب کرد.سیتروئن نیز با معرفی کاکتوس که به زعم سازندگان آن کم مصرف ترین خودروی دنیاست حضور فعالی در نمایشگاه داشت . اما از ژاپنی ها نیز نباید غافل شد که در معرفی مدلهای پاک و هیبرید سر آمد سایرین بودند.تویوتا با معرفی مدلهای مختلف هیبریدی مثل پریوس و مدلهای لکسوس LS600Hغوغایی به راه انداخته بود.نیسان ،هوندا ،میتسوبیشی ،سوزوکی و دایهاتسو نیز هر یک به فراخور مدلهای زیبا و جذاب خود را با نمایشی خیره کننده ای از نور و رنگ به نمایش گذاشته اند. کره ای ها نیز با قدرت در فرانکفورت حاضر شده اند و کمپانی های هیوندای ،کیا و سانگ یانگ سعی در جلب بیشترمشتری اروپایی به محصولات خود دارند . نمایشگاه فرانکفورت تا شنبه آینده به روی عموم با زخواهد بودو انتظار می رود اخبار بیشتری از این نمایشگاه در دسترس مردم در سراسر دنیا قرار بگیرد.





درست چند روز پس از کشف انرژی هسته ای توسط دختری 16 ساله، با خبر شدیم پرفسور سيد محمد رضا هاشمي موسوي فرمولی کشف نموده اند که تمام اعداد اول را فرت در اختیار شما میگذارد.

دانشمندان برای حل این مساله و دریافت جایزه یک میلیون دلاری آن تا سال 3001 فرصت داشتند که پروفسور هاشمی فرمول این اعداد را برای اولین بار کشف و به نام خود ثبت کرد.

پروفسور هاشمی، دکترای ریاضی از دانشگاه بوستون (چند قدمی ام آی تی) کتابی نیز در این زمینه چاپ کرده اند که پیش بینی میشود به زودی جایزه نوبل ریاضی را از آن خود خواهد کرد. این جایزه برای اولین بار در طول تاریخ به یک ایرانی و یک مسلمان اهدا خواهد شد.

ظاهرا دانشمندنماهای زیادی در گذشته ادعا کرده بودند که برای این اعداد هیچ فرمولی وجود ندارد اما وی این مهم را طی پژوهشی 20 ساله به انجام رسانده است.

متاسفانه در مورد این خبر بسیار مهم اطلاع رسانی بسیار ضعیفی انجام شده است. عدم اطلاع رسانی صحیح در چنین مواردی باعث مهجور ماندن نوابیغ زیادی در کشور شده و موجب فرار مغزها از میهن عزیزمان شده است.

نمونه بارز این افراد استاد حسن دینبلی هستند که بالشخصه قسمتی از تز دکترای خود را مرهون ایشان میباشم. استاد حسن دینبلی ثابت نموده اند که عدد پی بر خلاف آنچه تا کنون همه ریاضیدانان تصور میکرده اند 3.14 نیست و مقدار صحیح آن 3.15 است.

متاسفانه این موضوع باعث شده بود نتایج آزمایش های من با تئوری همخوانی نداشته باشد. بعد از مطالعه وب سایت استاد دینبلی به سفارش یکی از دوستان و جایگزین کردن عدد پی با 3.15 به جای مقدار متداول 3.14 ییهو متوجه همخوانی بسیار دقیق تمام آزمایش ها با تئوری گردیدم.

بنده به نوبه خود این کشف ارزشمند را به جامعه علمی کشور علی الخصوص به رییس جمهور دانشمند و مردمی تبریک گفته و امیدوارم مسئولین کشور با بها دادن به اینگونه افراد از خروج شرمایه های کشور جلوگیری نمایند.




اژوس، يك SUV كلاس بالا با نمايي از خودرويي 4 درب است و تلاش رنو را براي به كارگيري نهايت شكوه و عظمت در بخش خودروهاي SUV نشان مي‌دهد.

پاتريك لوكمان[1] مدير طراحي صنعتي رنو مي‌گويد: «اژوس يك SUV است كه براي استفاده داخل شهري و در جاده‌ها، انتظارات راننده خود را تأمين مي‌كند. اين خودرو به نوعي «كوپه بلند» است كه لذت رانندگي، زيبايي و اسپورت بودن را يك جا گردهم آورده است».

رنو در نمايشگاه فرانكفورت، خودروي جديد اژوس را ارائه مي‌دهد. اژوس داراي سيستم انتقال قدرت كامل (4WD) و در زمره خودروهاي كلاس بالا مي‌باشد. ظاهر جذاب و زيبا و اتاق راحت و لوكس آن شايسته اين خودروي 4 در كلاس بالاست. از آنجا كه ابعاد آن مانند خودروهاي SUV است، اتاق داخلي بسيار جاداري دارد و نماي خارجي آن بسيار قدرتمند و پويا مي‌باشد. كاپوت اين خودرو بيانگر طراحي ظريف آن بوده و كوپه‌اي كلاس بالا است.

زيبايي يك خودروي چهار در، پويايي يك خودروي كوپه

اژوس تركيبي از زيبايي، اسپورت بودن، قدرت و استحكام را يك جا گردهم آورده است. طراحي آن در ادامه كارهاي قبلي اين رده يعني ويند (Wind) و فلوانس (Fluence) قرار مي‌گيرد و بيانگر خودروي چهار در كلاس بالاست. رواني خطوط خارجي، يكپارچگي و هم آهنگي اجزاي مختلف اين خودرو آن را از ديگر خودروهاي SUV كه ظاهري ناهمگون و خشن دارند جدا مي‌كند.

جلوي خودرو طرحي ساده و خالص دارد. وجود ورودي‌هاي هوا در زير چراغ‌هاي جلو باعث شده است كه اژوس نيازي به جلو پنجره رادياتور نداشته باشد. خطوط جانبي، انحناي دوبلي را دنبال مي‌كنند كه نوعي درخشندگي و بازي با نور را در بدنه اين خودرو ايجاد كرد، و بر رواني فرم طراحي اژوس تاكيد دارد.

انعطاف خطوط در ارتباط كاپوت و شيشه جلوي خودرو نمايان است. اين شيشه بدون هيچ درزي به سقف حباب مانند و صيقلي آن كه از جنس شيشه براق است متصل مي‌شود. حباب ايجاد شده توسط شيشه عقب خودرو تا حباب شيشه جلو امتداد مي‌يابد و خطي روان و ممتد ايجاد مي‌كند كه در خور فرم آيروديناميك خودرويي كوپه است. اين شيشه عقب بر روي گلگيرهاي عريض قرار مي‌گيرد كه خودرو را كاملاً روي جاده مي‌نشانند.

اژوس با كاپوتي بلند، فاصله كوتاه محور چرخ‌ها از جلو و عقب خودرو و گلگيرهاي عقب مدور، قدرت و پويايي را با هم به نمايش مي‌گذارد. چرخ‌هاي بزرگ 22 اينچي اين خودرو كه مانند خودروهاي 4 در كلاسيك با گلگيرهاي فوقاني همراه است، بيانگر قدرت و تنومندي اين خودرو مي‌باشد. ارتفاع صندلي‌ها در داخل خودرو، ديد بيشتري را فراهم مي‌آورد و احساس راحتي و امنيت سرنشينان را تقويت مي‌كند.

«نماي خارجي خودرو هماهنگ، ساده، زيبا و جذاب است. اين گونه به نظر مي‌رسد كه تمام اسكلت خودرو صرفاً از يك قطعه توليد شده است. خطوط مواج و فرم جذاب اين خودرو بر لذت رانندگي، مي‌افزايد.

كلاس بالا، كارامد و بديع

اژوس 4 صندلي مستقل و آسايش و راحتي خودرويي كلاس بالا را در اختيار سرنشينان قرار مي‌دهد. اتاق جادار اين خودرو با لوازم اصلي و تركيب رنگي ظريف و دلچسب، تزئين شده است. ظرافت و نرمي فضاي داخلي، آرامش سرنشينان را به ارمغان مي‌آورد.

رنگ آبي بدنه و داشبورد به فرم «سفره ماهي» و نماي آبي گونه اتاق داخل خودرو، يادآور جهان زير آب است.

چرم صندلي‌ها به رنگ حنايي وحشي است و صحنه غروب خورشيد را در ذهن تجلي مي‌كند و فضايي بسيار گرم و دلنشين است. كنسول مركزي كه با چرم آبي رنگ آراسته شده است، با اشكال مواج خطوط كناره‌ها همخواني دارد. 2 جايگاه كوچك بر روي درهاي جلوي خودرو براي قرارگيري اشياي كوچك، تعبيه شده است، كنسول مركزي نيز از 3 جايگاه براي قرارگيري اقلام مختلف برخوردار است.

اتاق داخل خودرو به لطف سقف شيشه‌اي و نوار مركزي با 2 قسمت شفاف بر روي آن بسيار دلپذير و جذاب است.

خطوط جانبي دستگيره درها براي حفظ تعادل رواني و زيبايي، هم سطح با در تعبيه شده‌اند. به هنگام نزديك شدن دست، چشم الكترونيكي باعث مي‌شود تا دستگيره حدود چند سانتي‌متر بيرون بيايد و براي گرفتن آن مشكلي وجود نداشته باشد. سيستم هدايتي GPS سرعت مجاز را محاسبه كرده و آن را در وسط سرعت سنج خودرو به صورت آنالوگ يا ديجيتال نشان مي‌دهد. اگر راننده از سرعت مجاز تجاوز كند حلقه‌اي از ديودهاي نوراني (LED) شروع به چشمك زدن مي‌كند و به راننده هشدار مي‌دهد.

نشانگر پشت آمپر در جاده به طور خودكار روشن مي‌شود تا وضعيت خودرو را نسبت به حالت افقي نشان دهد. در صورت وجود خطر چپ كردن اين نشانگر به راننده هشدار مي‌دهد.

در قسمت بالا و وسط داشبورد، صفحه نمايشي اطلاعات موردنياز نقشه مسير و موقعيت خودرو را در معرض ديد ديگر سرنشينان قرار مي‌دهد.

كنترل‌هاي خودرو براساس سيستم تماس لمسي[2] عمل مي‌كنند. سيستم گردشگر انتخاب كننده سرعت مركزي از سيستم جديد و ساده شده ارگونوميك بهره مي‌برد. كليدهاي كنترل دولتي مولتي مديا در مكاني ايده آل قرار گرفته اند و به راحتي قابل دسترس هستند. محل قرارگيري كنترل‌هاي فرمان به گونه‌اي است كه كاملاً غالب انحناي طبيعي دست مي‌شود.

داخل خودرو وسيع، راحت، ساده و موقر است. ميزان پلاستيكي غير قابل بازيافت در اين خودرو ناچيز است و براي محيط زيست مزاحمتي ايجاد نمي‌كند. آنچه هنگام رانندگي مهم است، منظره‌اي‌ است كه از جلوي چشمان ما رد مي‌شود و اين منظره جزئي از محيط زيست است كه بايد سالم نگه داشته شود.

صندلي‌ها به گونه‌اي تعبيه شده‌اند كه سرنشين را به خوبي دربر مي‌گيرند و آسايشي دو چندان را براي وي فراهم كنند. اين امر، نشانه كلاس بالا و كارامدي صندلي‌هاست. صندلي‌هاي جلو به سمت خارج چرخش مي‌كنند و نشيمن آنها 70 ميلي‌متر پايين مي‌آيد تا سرنشين بتواند بر روي آن قرارگيرد. لولاي درهاي عقب، در قسمت عقب در واقع شده و در نتيجه ستون مياني بين در جلو و عقب وجود ندارد. اين امر موجبات دسترسي آسان و بدون زحمت به صندلي‌هاي عقب را فراهم مي‌كند.

لذت رانندگي، قدرت و كنترل

موتور ديزل به حجم 3000 سي‌سي، 6 سوپاپ و قدرت 250 اسب بخار كه به صورت طولي قرار گرفته است، قدرت و چالاكي خاصي به اژوس بخشيده است. اين موتور با استانداردهاي ضد آلودگي يورو 4 همخواني دارد و به فيلتري ذره‌اي نيز مجهز است. سيستم دنده و انتقال قدرت 4×4 كاملاً اتوماتيك است. اين سيستم براساس ميزان اتصال، قادر به تنظيم ميزان كشش و نيروي محركه 4 چرخ از صفر تا صد درصد است. سيستم انتقال قدرت با گيربكس 7 دنده اتوماتيك، سهولت و لذت رانندگي را تضمين مي‌كند اين در حالي است كه مصرف سوخت و دفع دي‌اكسيد كربن آن نيز به طرز چشمگيري كاهش يافته است.

دسترسي به صندوق عقب از طريق يك در انجام مي‌شود كه شامل دو قسمت است: 1. قسمت هاچ‌بك بالا رونده كلاسيك 2. قسمت تحتاني موتوريزه كه پايين مي‌آيد و سطح ريلي لغزنده‌اي را ايجاد مي‌كند. اين قسمت ريلي اجازه مي‌دهد كه نقل و انتقال اشياء سنگين و حجيم به راحتي انجام شود.

ارتفاع اين سطح با موتوري الكتريكي قابل تنظيم است و به اين ترتيب فضاي داخل صندوق عقب به دو قسمت مجزا، تقسيم مي‌شود.

تايرهاي ميشلن

اژوس مجهز به تايرهاي ميشلن ادن ويس[3] است. وجود اين تاير بيانگر تعادلي صحيح بين ظرافت، حساسيت و كاركرد مي‌باشد. اين تايرها با 2 عملكرد اژوس سازگار شده‌اند: 1. حالت حركت در راه‌هاي شهري 2. حالت حركت در جاده و راه‌هاي صعب العبور. ارتفاع محور چرخ‌هاي جلو و عقب از هم متفاوت است.

اين تايرها به گونه‌اي طراحي شده‌اند كه نيروي مقاومت اصطكاك به هنگام حركت را كاهش مي‌دهند. به اين ترتيب مصرف سوخت و دفع دي‌اكسيد كربن نيز كاهش مي‌يابد. اسكلت فشرده و محكم اين تايرها‏، ميزان تغيير شكل و دفرمه شدن آن را به حداقل مي‌رساند و در نتيجه اتلاف انرژي آن كاهش مي‌يابد. شيارهاي طويل و كم عمق تعبيه شده بر روي تايرها سر و صداي هنگام حركت را كاهش مي‌دهند و موجب اتصال بهتر چرخ به جاده در راه‌هاي صعب‌العبور مي‌شود. قسمت مركزي چرخ جلو، شيار كمتري دارد و داراي مخزن نگه‌دارنده آب است. اين مخزن براي انتقال قدرت به زمين تعبيه شده است و در جاده‌هاي خيس، اتصال خوبي را با زمين برقرار مي‌كند. چرخ‌هاي عقب از شانه‌هاي بزرگ‌تر و محكم‌تري برخوردارند و بهترين وضعيت را هنگام كناره‌گيري و دورزدن ايجاد مي‌كنند.

اژوس با استفاده از سيستم پاكس[4] نيازي به تاير زاپاس ندارد. اين چرخ‌ها بر روي طوقه‌هاي ويژه‌اي قرار مي‌گيرند كه از مونتوپت[5]، ساخته شده‌اند.

ولئو (Valeo)

چراغ‌هاي جلوي اژوس شبيه بوم‌ رنگ طراحي شده‌اند و با برخورداري از دو رنگ متفاوت از ديودهاي نوراني، عملكرد چراغ جلو و چراغ چشمك‌زن راهنما را با هم انجام مي‌دهند. اين سيستم نوراني كه با همكاري شركت ولئو ساخته شده از كارايي بالا و نوآور در طراحي برخوردار است.

سيستم روشنايي اژوس، ديودهاي با كيفيت و كارايي بالا دارد و توزيع مقدار و جهت نور بنابر شرايط رانندگي، قابل تنظيم است.

سيستم الكترونيكي در جاده‌هاي پرپيچ و خم، جهت‌گيري اشعه نوراني را به طور اتوماتيك تنظيم مي‌كند.

ديودها در اتوبان به طور اتوماتيك فعال و تنظيم مي‌شوند تا ميدان ديد مناسب و پايدار بدون ايجاد خيرگي را فراهم كنند. رنگ نور اين چراغ‌ها همانند نور روز است و راحتي و ديد بيشتري را براي سرنشينان و راننده فراهم مي‌كند. عمر اين ديودها از تمام لامپ‌هاي فعلي بيشتر است.

مشخصات فني


 

1 زاويه حمله زاويه‌اي است بين صفحه پلان خودرو و جريان هوا در جلو به هنگام

 حركت به جلو

2 زاويه گريز زاويه‌اي است بين صفحه پلان خودرو و جريان هوا در عقب خودرو

 به هنگام حركت به جلو